@vvoorded volgen
Cliff

De wanhoop nabij

“Ik wil je”
“Ik wil je wat?”
Hier moest hij even over nadenken. “Ik wil je met mijn hele lichaam consumeren. Ik wil je poriën op mijn huid voelen, jouw zweet laten vermengen met dat van mij. Je van voren en van achteren nemen, al het even kan tegelijkertijd. Ik wil onze tongen laten worstelen terwijl mijn pik jou van binnen pureert. Haren trekken krabben bijten kussen likken. Jou consumeren.” Door deze romantische verwoording van de lust die hij voelde had Char ook wel trek gekregen in een goed potje seks. Dit kwam op dit moment het dichts in de buurt van wat ze nodig had. “Ok, klinkt als een uitvoerbaar idee. Ik woon op de Van Wauwstraat, 47 3h. Zie ik je over een uurtje?” “Ja, zeker! Tot straks” Typte haar Tinder lover enthousiast.

Wat zo mooi verwoord werd, werd uitgevoerd. Char werd binnenstebuiten gekeerd. Het volmaakte gevoel van een lul die haar natte kut opvulde was hetgeen wat haar de leegte in haar hart voor een fractie deed vergeten. Deze gast was goed, hij richtte zijn torpedo op het doel en raakte in de roos. Hij consumeerde haar met al zijn zintuigen, nam haar uiteindelijk van achter en spoot diep in haar klaar. Nog een beetje naschokkend plofte hij neer op het bed dat nog rook naar het zweet van de man van gister. Hij had haar helemaal op gevuld en zij voelde zich weer even compleet voor de tien minuten dat het duurde.

Elke pik was weer de zoveelste. Ze was een en al leegte, een leeg omhulsel, een mal waar elke lul in paste maar geen een perfect bleef zitten. De leegte die haar oude liefde had achter gelaten was er een die uniek was, die geen ander kon opvullen. Fysieke leegte was al pijnlijk, maar de emotionele leegte was ondragelijk. Met een goed orgasme was de geestelijke misère voor even overschaduwd door de lust. Maar kort daarna, als het ondergoed weer aan was en de ze de deur achter de zoveelste man sloot, klonken de huilende wolven in haar hoofd en was haar hele lichaam en geest als een verlaten stad in de woestijn, maar dan gevuld met sperma. Al deed ze nog zo haar best, het lukte haar niet om haar hart en haar kut tegelijkertijd te bevredigen.

Char was de wanhoop nabij in de hoop het juiste puzzelstukje te vinden. “Laat ik er maar het beste van maken” dacht ze. Ze verwijderde het nummer van haar laatste match en opende de magische piemel app opnieuw opzoek naar vers opvul materiaal.

Einde.

Geschreven door Sacha de Boer