@vvoorded volgen
Gidi illustratie

Snacktrio

In één van de vier hoeken van Sanja’s Snack Corner zat een jongen. Kees. Sanja van Sanja’s Snack Corner noemde Kees ‘de photoplayer’, omdat hij elke vrijdag en zondag tussen acht en negen – vlak voor sluitingstijd – kennisquizen kwam spelen op de Photo Play-machine. Vrijdagavond bestelde hij altijd een frikandel speciaal, zondagavond een broodje kroket geflankeerd door een blikje gele Fernandes.

Kees kwam al in Sanja’s knusse Snack Corner toen het nog Anja’s Snack Corner heette. Hij had zijn wekelijkse ritueel opgewaardeerd naar een tweewekelijks ritueel toen Sanja de vetcuisine van haar moeder overnam, nu een half jaar geleden. Kees keek de hele week erg uit naar zijn spelminuten, maar sinds dikke Anja het veld had geruimd verheugde hij zich ook op iets anders: de gapende decolletésnee van Sanja.

Kees vond Sanja een mooie meid. Ze moest ongeveer van zijn leeftijd zijn, een jaar of 22. Haar frituurvette haar was blond. In haar oren hingen gouden ringen. Haar volle lippen kleurde ze elk uur bij. Knalroze. Een paar dagen geleden had Kees in de Vriendin gelezen dat vrouwen van verrassingen houden, dus vandaag ging hij Sanja verrassen.

Toen hij binnenkwam liep hij recht op de counter af. Daar zei hij niet ‘Mag ik een frikandel speciaal alsjeblieft?’ maar begluurde hij uitgebreid de lijst met snacks. Zijn ogen dwarrelden door zijn oogkassen. Viandel. Goulashkroket. Shoarmarol. Bereklauw. Lihanboutje. Smulrol. Groentekroket. Luxe kaassoufflé. Kipkorn. Bamischijf. Nasibal. Pikanto. Mexicano. Snack van de dag.

‘Hallo’, zei hij tegen Sanja. ‘Mag ik vragen wat de snack van de dag is?’
Sanja deed haar best om niet verbaasd te kijken. ‘Dat is vandaag een snacktrio.’
‘O’, zei Kees. ‘Wat is dat dan, een snacktrio?’
Ze begon mysterieus te grijnzen. ‘Een zeer speciale snack.’
‘Specialer dan een frikandel speciaal?’ vroeg Kees serieus. Hij schaamde zich meteen voor zijn opmerking, maar gelukkig moest Sanja lachen.
‘Veel specialer’, zei ze. ‘Dat beloof ik. Loop maar mee.’

Kees was in de war, maar aan haar blik zag hij dat afdruipen naar de Photo Play-machine geen optie was. Sanja nam hem mee naar het magazijn achter het gammele frietkotje. Ze wees naar een witte tuinstoel. ‘Ga daar maar even zitten. Ik kom er zo aan. Effe de tent dichtgooien. Er is toch al de hele avond geen hond. Crisis hè.’

Daar zat Kees, in het matig verlichte opslaghok, tussen de diepvries en vijf opgestapelde emmers frituurvet. Op het plankje boven zijn hoofd stonden sausemmers. Na een paar minuten kwam Sanja terug met twee plastic bakjes. ‘Kijk’, zei ze. ‘Dit is een vlampijp. En dit is een XXL frikandel, aka The Master. 35 centimeter. Die heb je nog nooit geproefd hè?’ Ze deed haar schort uit en gooide hem op de grond.

Kees vond het behoorlijk spannend om in het sauzenhart van de lege snackbar te zijn met Sanja. ‘Waar is de derde snack?’ vroeg hij. ‘Een trio bestaat toch uit drie dingen?’ Sanja negeerde zijn vraag en knoopte haar blouse open. Ze had geen beha aan dus haar gezelligheidsborsten namen het er meteen van. Ze keek Kees ondeugend aan terwijl ze de extra extra large frikandel in haar keel liet glijden. ‘Doe je broek eens uit’, zei ze terwijl ze tegenover hem ging zitten. Kees was blij dat ze het vroeg want echt lekker zat die niet meer. Ze keek naar zijn flinke jongen en hield The Master ernaast. ‘Hier, mond open.’ Ze stopte de XXL in zijn mond en greep naar de vlampijp, de steekvlam onder de vlammetjes. Die hanteerde ze als dildo.

Kees keek ademloos toe. De frikandel was uit zijn mond gevallen en lag nu in zijn schoot. ‘Wat is je lievelingssaus?’ vroeg Sanja. ‘Joppiesaus, gewoon de lekkerste’, piepte Kees. Sanja stond op en pakte een emmer Joppiesaus van de plank boven zijn hoofd. Ze pompte de gelige emulsie over haar jopen. ‘Aflikken’, beval ze. Kees deed het. Het proefde goor en verrukkelijk tegelijk.

Sanja veegde met haar vingers langs haar tieten en dipte ze daar beneden. Zachtjes smeerde ze de Joppie over het vleesnat uit, een glijbaan van geil. Met haar ogen dicht vingerde ze zichzelf.

‘Ik hou zelf meer van piccalilly’, zei ze toen ze klaar was. Voor Kees zich een mening over piccalilly kon vormen zat er piccalilly op zijn pik, die geheel in Sanja’s vaalroze geworden mond verdween. Binnen twintig seconden schoolde zijn plakkerige teelvocht samen met de saus. Ze slikte alles door.

‘Dat was dus het snacktrio’, zei Sanja lachend. ‘Vond je het lekker?’ Verlegen keek Kees haar aan. ‘Ja, heel speciaal.’ Glunderend verliet hij Sanja’s Snack Corner, zonder te hebben gephotoplayed. Dat gaf niks. Vanaf nu mocht alles anders worden.

Einde.

Geschreven door Gidi Heesakkers

Geïllustreerd door Willem Verweijen