@vvoorded volgen
Eva Gadet - Spermatozofobie

Spermatozofobie

Zaterdag 5 juli 2014, Nederland speelde tegen Costa-Rica in de kwartfinale van het WK. Nederland won met penalty’s en Micha was aan het werk. Pitchers bier gutsten over het terras en tussen het zwoegen door pakte ze elke kans haar ogen te projecteren op een van de schermen, hangend aan constructies waarvan niet zeker was hoelang die het vol zouden houden.

Winnen brengt enige euforie met zich mee en ook zij deelde dit gevoel met alle andere feestvierders. Micha’s dienst was al vroeg begonnen en dat betekende ook dat ze vroeg klaar was. Ze zwierde door de swingende menigte en sprak vrijwel met iedereen. De avond kwam zeer langzaam tot z’n einde en een enigszins boeiend gesprek vond plaats tussen haar en een aantrekkelijke jonge heer. De nacht liep lang door en wat later in de ochtend vond de penetratie plaats. Blijkbaar was het leuk genoeg om nog een keer af te spreken.

Dinsdag 8 juli 2014, Brazilië speelde tegen Duitsland in de halve finale van het WK. Wilde, gulzige seks vond plaats in een appartement twee hoog in de pijp. Boven een niet nader te noemen café, werden met enige urgentie Durex pakjes open geritst. Dat de deksel niet op het potje paste, was Micha die avond wel duidelijk geworden, maar ach, de worst paste precies in het broodje en honger hadden ze. Die avond scoorde Duitsland maarliefst zeven keer en hoe bizar het ook zal klinken, de jongen scoorde één keer meer.

Maar bij het laatste doelpunt scheerde de bal zo door het doelnet heen en stuitte in het publiek. Micha sprintte naar de douche maar het kwaad was al geschiet. De jongen viel zorgeloos in slaap, wat Micha eigenlijk wel begreep, hij was immers van die zooi af, maar zij zat er mee opgescheept. Die miljoenen spermacellen baanden zich een weg door haar lichaam heen. Die kut kikkervisjes met hun achterlijke DNA, 23 klote chromosomen en alsof het nog niet erger kon, had elke spermacel een lachwekkende, spastische, hyperactieve, mitochondriale staart. Onkuis, warm kikkerdril was in bepaalde hoedanigheid in haar ovaria gespoten. Gadverdamme wat een drama en die beestjes overleven wel 72 uur, zo lang, veels te lang en zolang zou zij niet slapen.

Ze lag nog steeds naast ‘de dader’ en het zweet brak haar uit. Ook al slikte zij de pil, toch was ze bang dat er één snel geniepig spermatozoïdje uit was op haar eitje en ondanks alle hormonale barrières zou overleven en overwinnen. Gretig zou haar eitje doorboord worden en dus bevrucht, haar chromosomen zouden paartjes vormen met de zijne. Celdelingen zouden er plaatsvinden en wat het ook zou mogen worden, het zou groeien in haar buik.

Woensdag 9 juli 2014, in de vroege ochtend, de stad in afwachting op het vervolg van het WK. Aan misselijkheid onderheven, trok ze haar kleren aan en snelde zich op de fiets. Nu al buiten adem trapte ze zich richting west. Welk land er ook zou winnen, voor haar was het WK verloren. Ze moest er weer eens achterkomen dat seks met vreemde mannen resulteert in spijt, en dat ze ondanks alle honger, moest wachten op een man naar wiens kikkervisjes ze zou verlangen en ze zelfs zou lusten als ontbijt.

Geschreven door: Eva Gadet
Illustratie door: Josse Blase

Eva Gadet zwerft door Amsterdam. Ze studeert Neurobiologie en werkt bij de Biertuin. Ze had een hekel aan lezen, totdat ze Elementaire Deeltjes opensloeg. Daarnaast houdt ze van discussiëren (zolang men van beide kanten tot een compromis probeert te komen) en ouwehoeren, het liefste in een kroeg. Haar held is Charles Darwin! Check dit voor meer Eva.